Her şeyi kontrol etmeye çalıştığımızda, aslında kontrolümüz dışındaki şeylere daha çok bağlanmamız mümkün.
Zihnimiz belirsizlikten hoşlanmaz.
Bir şeyin sonucunu bilmediğimizde, zihnimiz onu anlamlandırmaya, ihtimalleri hesaplamaya ve kontrol edebileceği bir noktaya getirmeye çalışır. Çünkü bazen kontrol hissi, belirsizlikten daha güvenli gelir.
Ama burada önemli bir ayrım var: Bir şeyi düşünmek ile bir şeyi kontrol etmek aynı şey değildir.
Daha fazla analiz etmek, geleceği garanti etmez.
Daha fazla düşünmek, geçmişi değiştirmez.
Daha fazla kontrol etmeye çalışmak, başkalarının davranışlarını istediğimiz hale getirmez.
Hatta kontrolümüz dışındaki şeylere ne kadar yoğunlaşırsak, hayatımızdaki yoğunlukları da o kadar artabilir.
Peki kontrolümüz nerede başlıyor?
Hayatımızda olup biten her şeyi kontrol edemeyiz. Ama olanlar karşısında ne yapacağımız hakkında bir alanımız var: Seçimlerimizde, davranışlarımızda, sınırlarımızda, iletişimimizde, dikkatimizi nereye yönlendirdiğimizde, kendimize nasıl yaklaştığımızda.
Yani mesele hayatı tamamen kontrol etmek değil, kontrol edebildiğimiz alan ile kontrol edemediğimiz alanı birbirinden ayırabilmek.
Bazen zihnimiz bize 'Bunu çözmek için biraz daha düşünmeliyim.' diyebilir.
Ama belki de ihtiyacımız olan şey daha fazla düşünmek değil, kontrol edebildiğimiz yere geri dönmektir.
Çünkü her belirsiziği ortadan kaldırmak mümkün değildir.
Her sonucu garanti edemeyiz.
Herkesin ne düşüneceğini belirleyemeyiz.
Geçmişi değiştiremeyiz.
Geleceği tamamen öngöremeyiz.
Ve bunları kontrol edemiyor olmamız, çaresiz olduğumuz anlamına gelmez.
Tam tersine kontrol edemediğimiz şeyleri fark etmek, enerjimizi gerçekten etkileyebileceğimiz şeylere yönlendirmemizi sağlar.
Kendimize şu soruyu sorabiliriz:
'Şu anda zihnimi meşgul eden şeyin içinde benim kontrolümde olan ne var?'
Varsa oraya yöneliriz.
Yoksa...Belki de çözmeye çalışmak yerine kabul etmeyi öğrenmemiz gereken bir şey vardır.
Çünkü psikolojik esneklik; hayatı kontrol edebilmek değil, kontrol edemediğimiz hayatta nasıl hareket edeceğimizi öğrenebilmektir.
Ve belki de kendimize hatırlatabileceğimiz en sade cümle:
'Her şeyi kontrol etmek zorunda değilim. Kontrol edebildiğim yere dönmem yeterli.'
Blog
Genel
Kontrol Edebildiklerimiz ve Edemediklerimiz
Simge Bozkurt
Uzman Danışman
2 Ekim 2026
Yazar Hakkında
Simge Bozkurt
Merhaba, ben Klinik Psikolog Simge Bozkurt. Psikoloji lisans eğitimimi Doğu Akdeniz Üniversitesi’nde tamamladım. Ardından Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi Klinik Psikoloji Yüksek Lisans Programı’nda eğitimime devam ederek klinik alandaki bilgi ve deneyimimi geliştirdim. Eğitim ve mesleki gelişim sürecimde Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) yaklaşımı üzerine eğitim ve uygulama deneyimi edindim. Yüksek lisans sürecimde ve Belgrad’da aldığım klinik süpervizyonlarla teorik bilgilerimi uygulama alanında geliştirme fırsatı buldum. Terapi sürecini, kişinin kendisini rahatça ifade edebileceği, anlaşılabileceği ve birlikte çözüm yollarının keşfedilebileceği güvenli bir alan olarak görüyorum. Her bireyin ihtiyaçlarının ve yaşam deneyimlerinin farklı olduğuna inanıyor; bu nedenle danışanlarımı yargılamadan, ihtiyaçlarını merkeze alarak ve bilimsel temelli yaklaşımlar doğrultusunda desteklemeyi önemsiyorum. Mesleki gelişimin sürekli devam eden bir yolculuk olduğuna inanıyor, eğitim ve süpervizyon süreçleriyle kendimi geliştirmeye devam ediyorum.
